ओडिनने विश्ववृक्ष इग्द्रासिलवर, स्वतःच्याच भाल्याने विद्ध होऊन, नऊ रात्री लटकून रून्स मिळवले, हे स्वतःचे स्वतःलाच दिलेले बलिदान होते. मग किंचाळत त्याने ते उचलून घेतले.
स्वतःचे बलिदान
रून्स ही केवळ अक्षरे नव्हती तर गुप्त शक्तीची पात्रे होती, आणि ओडिनला ती भेट म्हणून मिळाली नाहीत — आत्मबलिदानाच्या कठोर परीक्षेतून, स्वतःला स्वतःलाच अर्पण करून, त्याने ती हस्तगत केली.
वृक्षावरील नऊ रात्री
हावामाल हे काव्य Rúnatal म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या कडव्यांमध्ये सांगते त्याप्रमाणे, ओडिन वाऱ्याने हेलकावणाऱ्या विश्ववृक्ष इग्द्रासिलवर पूर्ण नऊ रात्री लटकला, स्वतःच्याच भाल्याने विद्ध, ना भाकरी मिळाली ना शिंगातून पेय. एकट्याने त्याने खालच्या अंधारात डोकावून पाहिले, खोलवर पोहोचण्यासाठी ताणत.
रून्स आणि त्यांचे मंत्र
शेवटी, किंचाळत, त्याने रून्स हिसकावून घेतले — आणि वृक्षावरून मागे कोसळला. त्या यातनेतून त्याने केवळ रून्सच नव्हे तर ते वाहून नेणारी प्रभावी गीते आणि मंत्रही मिळवले: जखमा बऱ्या करणारे, शत्रूच्या पात्याची धार बोथट करणारे, अग्नी विझवणारे, समुद्र शांत करणारे, आणि मृतांना उठवून बोलायला लावणारे मंत्र. अशा प्रकारे देवांमधील सर्वात ज्ञानी देवाने आपले सर्वात खोल ज्ञान दुःखातून मिळवले, आणि त्यानेच प्रथम देव, एल्फ, बटू आणि माणसे सर्वांसाठी रून्स कोरले आणि रंगवले.
ओडिन, इग्द्रासिल आणि एल्डर फुथार्क यांच्याबद्दल वाचा.
प्रश्न
ओडिन इग्द्रासिलवर किती काळ लटकला?
नऊ रात्री.
ही कथा कुठे सांगितली आहे?
हावामालमधील Rúnatal कडव्यांमध्ये.

