ਕਵਾਸਿਰ ਨੌਰਸ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿਆਣਾ ਜੀਵ ਹੈ, ਜੋ ਏਸਿਰ ਅਤੇ ਵਾਨਿਰ ਦੀ ਸੁਲ੍ਹਾ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਥੁੱਕ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੋ ਬੌਣਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਮਧੂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਕਵਾਸਿਰ ਕੌਣ ਹੈ?
ਕਵਾਸਿਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿਆਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਏਸਿਰ ਅਤੇ ਵਾਨਿਰ ਦੀ ਸੁਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ: ਆਪਣੀ ਸੁਲ੍ਹਾ ਪੱਕੀ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋਹਾਂ ਦੇਵ-ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਟਕੇ ਵਿੱਚ ਥੁੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਲੇ ਹੋਏ ਥੁੱਕ ਤੋਂ ਕਵਾਸਿਰ ਘੜਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸਿਆਣਪ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦੇ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ-ਘੁੰਮ ਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਮਧੂ
ਉਸ ਦੀ ਸਿਆਣਪ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਬਣੀ। ਦੋ ਬੌਣਿਆਂ, ਫ਼ਿਆਲਾਰ ਅਤੇ ਗਾਲਾਰ, ਨੇ ਕਵਾਸਿਰ ਦਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲਹੂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਰਲਾ ਕੇ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਮਧੂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪੇਅ ਜੋ ਹਰ ਚੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਸਿਆਣਪ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ। ਮਧੂ ਦੈਂਤਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਓਡਿਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਕਵਾਸਿਰ ਦੀ ਸਿਆਣਪ ਦੀ ਦਾਤ — ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ — ਅੱਜ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਕਾਤਲ ਬੌਣੇ ਸਨ; ਮਧੂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਓਡਿਨ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸਵਾਲ
ਕਵਾਸਿਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ?
ਏਸਿਰ ਅਤੇ ਵਾਨਿਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁਲ੍ਹਾ ਪੱਕੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮਟਕੇ ਵਿੱਚ ਥੁੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕਵਾਸਿਰ ਘੜਿਆ ਗਿਆ।
ਕਵਾਸਿਰ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਮਾਰਿਆ?
ਬੌਣਿਆਂ ਫ਼ਿਆਲਾਰ ਅਤੇ ਗਾਲਾਰ ਨੇ।

