नॉर्स लोकांनी आइसलँडमध्ये वसाहत केली तेव्हा पुरुष विधीद्वारे भूमीवर हक्क सांगत असे: तो तिच्या सीमांभोवती अग्नी घेऊन जात असे. लांडनामाबोक, वसाहतींचे पुस्तक, हे कसे होत असे ते सांगते.
अग्नीने भूमीवर हक्क सांगणे
नवव्या आणि दहाव्या शतकांत वसाहतकार आइसलँडला आले, तेव्हा पुरुष फक्त भूमीची आखणी करत नसे — तो विधीद्वारे तिच्यावर हक्क सांगत असे. वसाहतींच्या पुस्तकानुसार, त्याला हवी असलेली भूमी तो अग्नी घेऊन फेरी मारत असे, तिच्या सीमांवर शेकोट्या पेटवत असे, किंवा सूर्योदय आणि सूर्यास्त यांच्यामध्ये अग्नीने जितकी भूमी वेढू शकेल तितकीवर हक्क सांगत असे. अग्नी ज्या भूमीभोवती फिरला, आणि जिथून धूर दिसू शकत होता, ती त्याची होई.
स्त्री भूमीवर हक्क कसा सांगत असे
स्त्री वेगळ्या पद्धतीने भूमीवर हक्क सांगत असे: वसंतातील एका दिवशी सूर्योदय आणि सूर्यास्त यांच्यामध्ये, चांगली पोसलेली दोन वर्षांची कालवड सोबत घेऊन ती जितकी भूमी फिरून येऊ शकेल तितकी घेऊ शकत असे.
अग्नी आणि भूमी-आत्मे
अग्नी केवळ सीमाचिन्ह नव्हता. भूमीभोवती फिरवलेला अग्नी जंगली आत्म्यांना हाकलून देतो आणि ती जागा माणसांना राहण्यायोग्य बनवतो, रानाचे घरात रूपांतर करतो, असे मानले जात असे. भूमीचे स्वतःचे आत्मे असतात आणि त्यांचा आदर केला पाहिजे ही भावना वसाहतींच्या कथांमध्ये सर्वत्र आढळते — अगदी त्या कायद्यापर्यंत ज्याने भूमी-आत्मे घाबरू नयेत म्हणून जहाजांना पुढील भागावर आ वासलेल्या ड्रॅगनच्या मस्तकांसह आइसलँडजवळ येण्यास मनाई केली होती.
वाचा: लांडव्हेत्तीर आणि उच्चासनाचे खांब.
प्रश्न
लांडनामाबोक म्हणजे काय?
वसाहतींचे पुस्तक, जे आइसलँडमध्ये वसाहत कशी आणि कोणी केली हे सांगते.
स्त्री भूमीवर हक्क कसा सांगत असे?
वसंतातील एका दिवशी सूर्योदय आणि सूर्यास्त यांच्यामध्ये, दोन वर्षांची कालवड सोबत घेऊन भूमीभोवती फेरी मारून.

