Vafþrúðnismál या काव्यात ओडिन आणि ज्ञानी राक्षस वाफ्थ्रुडनीर आपापली डोकी पणाला लावून एकमेकांच्या ज्ञानाची परीक्षा घेतात. ओडिन असा प्रश्न विचारून जिंकतो ज्याचे उत्तर फक्त तोच देऊ शकतो.
पैज
फ्रिगचा सल्ला न मानता ओडिन राक्षसांपैकी सर्वात ज्ञानी असलेल्या वाफ्थ्रुडनीरच्या सभागृहात त्याच्या ज्ञानाची परीक्षा घेण्यासाठी गेला. स्वतःला गाग्नराड म्हणवून तो आत गेला, आणि राक्षसाने हरणाऱ्याचे डोके हीच पैज ठेवून ज्ञानाच्या स्पर्धेला मान्यता दिली.
प्रश्न
Vafþrúðnismál या काव्यात ते आळीपाळीने एकमेकांना प्रश्न विचारतात: पृथ्वी आणि आकाश कुठून आले, दिवस आणि रात्र कोणते घोडे ओढतात, पहिला राक्षस कसा जन्मला, रॅग्नारोकमधून कोण वाचेल, आणि सूर्याचे काय होईल. राक्षस प्रत्येक प्रश्नाचे उत्तर देतो.
शेवटचा प्रश्न
मग ओडिन आपला शेवटचा प्रश्न विचारतो: आपला पुत्र बाल्डर याला चितेवर ठेवण्यापूर्वी ओडिनने त्याच्या कानात काय सांगितले? ओडिनशिवाय कोणालाही ते माहीत असू शकत नव्हते. वाफ्थ्रुडनीर तत्क्षणी आपल्या पाहुण्याला ओळखतो, आणि सर्वांत ज्ञानी असलेल्यापुढे आपण आपले डोके हरलो आहोत हे मान्य करतो. ओडिनने काय सांगितले ते हे काव्य कधीच सांगत नाही.
प्रश्न
ओडिनने बाल्डरच्या कानात काय सांगितले?
कोणालाही माहीत नाही. काव्य कधीच सांगत नाही.
ओडिनने कोणते नाव वापरले?
गाग्नराड.

